De broertjes Adan waren bij de eerste straatkinderen die in Casa Hogar indertijd opgevangen werden. Juan Adan,
de oudste van de twee, was op dat ogenblik nog geen 5 jaar oud. Hij groeide er op in een warme, veilige
omgeving en ontpopte zich al vroeg tot een bijzonder begaafde en gemotiveerde leerling op school.

Naarmate hij ouder werd, nam hij, zoals het een oudere broer past, de zorg voor de jongere kinderen op zich. Na
zijn secundaire studies trok hij naar de Universiteit van Toluca, waar hij het diploma van IT ingenieur behaalde.

Niet enkel op educatief vlak, maar ook wat het amoureuze betreft bleek Juan een echte doorzetter. Hij had een
knap en lief meisje leren kennen dat voor haar studies naar Spanje trok. Zonder aarzelen besloot Juan haar
achterna te reizen.

Tijdens die vakantie besloot hij om ook wat van de rest van Europa te bezichtigen. Brugge stond daarbij heel hoog
op zijn verlanglijstje. Totaal onverwacht en op goed geluk af belde hij op tweede Kerstdag bij ons aan, met een
boodschap die wonderwel aansloot bij de kerstgedachte: Juan stond erop om ons persoonlijk te bedanken voor
de kansen die de Stichting ‘Casa Hogar’ hemzelf en zijn lotgenoten geboden had.Het is een zeer emotionele
middag geworden, bij ons thuis. Hoe kon het ook anders? Korte tijd nadien reisde hij opnieuw af naar Mexico.

Toen hij daar in Toluca moest zijn voor zijn werk, stond hij erop om gedurende die weken te logeren bij zijn
‘broertjes’ in de Casa Hogar.